مذهب اسلامى را به آن دادند . اينها و نظاير اينها تهمت‌هايى است كه به مذهب تشيع مىزنند در صورتى كه حقيقت مطلب غير از اين است . معرفى واقعى شيعه و مذهب تشيع به شهادت تاريخ ، طريقهء تشيع از روز رحلت پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله طلوع كرده و جماعتى با اين روش تعيّن و تميز پيدا كرده‌اند . يعنى در همان موقعى كه هنوز جسد مقدس پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله دفن نشده بود 8 و اهل‌بيت عليهم السلام و عده‌اى از اخيار صحابه ، سرگرم لوازم سوگوارى و تجهيز جنازهء شريفش بودند ، عدهء ديگرى - كه بعداً اكثريت را بردند - با كمال دست‌پاچگى در « سقيفهء بنىساعده » تجمع كرده و براى عامهء مسلمين در قيافهء مصلحت‌جويى و خيرخواهى ، خليفه و جانشين پيغمبر تعيين مىكردند . و در خلال اين جريان ، حتى كمترين اطلاعى به اهل‌بيت و خانوادهء پيغمبر اسلام و به ويژه به اميرالمؤمنين على عليه السلام كه در فضايل اسلامى و انواع فداكارى ، در تمام دورهء بعثت ، پيشتاز همهء مسلمين بوده و به نص ولايت 9 اختصاص يافته بود ، ندادند . اميرالمؤمنين على عليه السلام و جمعى از ياران او مانند سلمان ، ابوذر ، مقداد و غير آنها ، پس از اطلاع از جريان انتخاب خليفه ، در مقام اعتراض و انتقاد برآمده و با استناد به نص ولايت ، به طريقهء انتخاب خليفه اعتراض كرده و به احتجاج پرداختند 10 . البته جوابى كه شنيدند همين بود كه مصلحت در اين بود و مسلمين چنين صلاح ديدند ! معترضين كه اولين افراد شيعه و پايه‌گذاران اين طريقه بودند ، جمعى از صحابهء كرام رسول‌اكرم صلى الله عليه و آله و از مسلمين دورهء اول و از ياران اميرالمؤمنين على عليه السلام بودند كه در ملازمت پيغمبر اسلام و اتباع كتاب و سنت و پيروى از سيرت نبى اكرم و فداكارى و مجاهده در راه دعوت دينى ، كمترين مخالفتى به خرج نداده ، و هيچ‌گونه فروگذارى